บทที่ 68 ฟ้าหลังฝนสวยงามเสมอ

“ลุงต้นน้ำร้องไห้ เดวากอด กอดๆ นะคะ” เพียงเห็นดวงตาที่แดงก่ำของต้นน้ำ ก็รู้ได้ในทันทีว่าต้องผ่านการร้องไห้มาอย่างหนัก เดวาก็โผเข้าหาด้วยความห่วงใย โอบกอดเพื่อนของคนเป็นลุงด้วยความอ่อนโยน

“เหนือกอดด้วยครับ”

“น่านกอดด้วยครับ”

“เวยากอดด้วย กอดๆ”

เดวา เหนือ น่าน และเวลา ลูกๆ ของนีรากับเรนพากันสวมกอดต้น...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ